عشق صدای فاصله هاست ...

پشه ای در استکان آمد فرود تا بنوشد آنچه وا پس مانده بود کودکی -از شیطنت- بازی کنان بست با دستش دهان استکان! پشه دیگر طعمه اش را لب نزد جست تا از دام کودک وا رهد خشک لب، میگشت، حیران، راه جو زیر و بالا ، بسته هر سو راه او روزنی میجست در دیوار و در تا به آزادی رسد بار دگر هر چه بر جست تکاپو می فزود راه بیرون رفتن از چاهش نبود آنقدر کوبید بر دیوار سر تا فرو افتاد خونین بال و پر جان گرامی بود و آن نعمت لذیذ لیک آزادی گرامی تر ، عزیز عشق صدای فاصله هاست ......

مان ، آبی تر ،آب ، آبی تر ،من در ایوانم ، رعنا سر حوض .رخت می شوید رعنا .برگ ها می ریزد.مادرم صبحی می گفت : موسم دلگیری است .من به او گفتم : زندگانی سیبی است ، گاز باید زد با پوست .زن همسایه در پنجره اش ، تور می بافد ، می خواند . من * ودا * می خوانم ، گاهی نیز طرح می ریزم سنگی ، مرغی ، ابری .آفتابی یکدست .سارها آمده اند .تازه لادن ها پیدا شده اند .من اناری را ، می کنم دانه ، به دل می گویم :خوب بود این مردم ، دانه های دلشان پیدا بود .می پرد در چشمم آب انار : اشک می ریزم .مادرم می خندد .رعنا هم ... عشق صدای فاصله هاست ......

خدا گر پرده بردارد ز روی کار آدمها!,چه شادیها خورد بر هم…چه بازیها شود رسوا..,یکی خندد ز آبادی…یکی گرید ز بر بادی..,یکی از جان کند شادی…یکی از دل کند غوغا..,چه کاذب ها شود صادق…چه صادق ها شود کاذب..,چه عابدها شود فاسق…چه فاسق ها شود عابد..,چه زشتی ها شود رنگین…چه تلخی ها شود رنگین..,چه بالاها رود پایین…چه اسفلها شود علیا…عجب صبری خدا دارد,که پرده بر نمیدارد!!!!. عشق صدای فاصله هاست ......